Voetballende voetballers zijn leuk. Dansende voetballers zijn nog net iets leuker. Zeker als ze dansen op zo’n heerlijk nummer als dit. De Braziliaan Michel Teló heeft momenteel in Zuid-Amerika een kneiter van een hit met het “catchy liefdesliedje Ai si eu te pego“. Met een beetje hulp van niemand minder dan Neymar werd het liedje binnen no time een grote hit in Brazilië.
Al snel werd het opgepikt door mede Portugees-sprekende en liefhebber van Braziliaanse lindas; Cristiano Ronaldo. Eind oktober vierde hij zijn goal tegen Malaga door samen met Marcelo het bijbehorende dansje te vertonen. Nice! En waar CRon gaat, daar volgen vele voetballers… Als een ware hype trekt het over de Europese velden. Spanje, Griekenland, Polen Duitsland, en Engeland: you name it, they’ve got it. Niks IJslandse toneelstukses om doelpunten te vieren, maak een goal en doe je dansje! Futbolita is razend benieuwd wie in Nederland de stoute schoenen aantrekt en zijn sambakunsten vertoont in de Eredivisie. Suggesties, anyone? (Jonathan Reis, je wordt node gemist nu….) Lees verder ‘Futbolita Friday: Nossa, Nossa!!’ »
Futbolita Friday: Nossa, Nossa!!
Futbolita Friday: O Fenômeno
Hoe hard Cristiano ook zijn best doet op en naast het veld, in het PSV-hart van een Futbolita is slechts plaats voor 1 Ronaldo. En dat plekje is niet bestemd voor Greaseano zoals de opper Futbolita hem heeft gedoopt, maar voor DE Ronaldo uit Brazilië. Afgelopen woensdag werd het fenomeen uit Rio al weer 34 jaar, toch loopt hij nog steeds rond op de Braziliaanse velden. Maar hij loopt wel op zijn laatste benen. Afgelopen juli kondigde Ronaldo in Marca aan dat hij in december 2010 zijn voetbalschoenen in de kast legt. Of het nu komt door de Braziliaanse levensstijl of de veelvuldige blessures, het lichaam is op en de pret is uit. Althans, dat zegt Ronaldo. Dat zou je niet zeggen bij het zien van onderstaande beelden. Want hoewel flink wat pondjes te zwaar, het Fenomeen blijft Fenomenaal!
Lees verder ‘Futbolita Friday: O Fenômeno’ »
Felipe Melo tattoo
Felipe Melo kende een dramatisch seizoen. Hij won de beruchte Bidone d’Oro voor zijn eerste jaar bij Juventus. Dat is de prijs die de slechtste speler van de Italliaanse competitie “verdient”. Vervolgens was heel Brazilië ontstemd over zijn uitverkiezing voor het nationale team, waar hij ook nog eens tot aanvoerder gepromoveerd werd. En tot overmaat van ramp kreeg hij de zwarte piet toegespeeld na de nederlaag tegen Nederland op het WK. Ja, dat was logisch want hij vond het nodig Robben na te trappen. Die Filipe Melo heeft welgeteld één fan. En die ene fan heeft een tattoo van hem op haar rug.
Dit is ongeveer hetzelfde als wanneer je een tattoo van Advocaat had genomen na zijn wissel van Robben.
Lees verder ‘Felipe Melo tattoo’ »
Noord Korea wint afgetekend van Brazilie
“25 miljoen people can’t be wrong. In een kolkend stadion met 40.000 uitzinnige Noord-Koreaanse fans won Noord Korea overtuigend van Brazilie. 2-0 werd het, door onder andere een prachtig doelpunt van Yun-Nam Ji. Veel kansen waren er van Koreaanse makelij en af en toe een speldenprik van de Goddelijke Kanaries. Tegen alle fenomenale acties van Noord Korea stonden slechts twee goede actie van de Goddelijke Kanaries. Deze acties werden echter heldhaftig en abrupt afgebroken door de Communistische Broeders. Niemand zal de dappere kameraden van volksdemocratie Noord Kora kunnen stoppen. Op naar de wereldtitel.” Aldus de Noord-Koreaanse pers…. “Oh, ja. Er waren 23 Noord-Koreaanse spelers. Wij herhalen: 23 Noord-Koreaanse spelers, dus niet 19.”
Lees verder ‘Noord Korea wint afgetekend van Brazilie’ »
Brazilie shirt
OK, zo gaat het WK shirt van Brazilie eruit zien komende zomer. En zo is het gemaakt. Fraai staaltje van techniek dus. Dat is bepaald geen makkelijke klus geweest. Wel weer een mooie reclame spot van Nike.
Heb je liever een vet retroshirt van Brazilie, kijk dan hier.
De Nike reclame waarin de Nederlandse international figureren is trouwens ook heftig.
Ronaldo wordt steeds dikker
Ronaldo Luiz Nazario de Lima, oftewel Ronaldo de Oude, Ronaldo de Braziliaan of oneerbiedig Ronaldo de Dikke wordt steeds dikker. Van een afgetraind koppie in 1993 bij Cruzeiro tot een opgeblazen plofkop bij zijn huidige club Corinthians. Hij kan een voorbeeld nemen aan zijn (jongere) naamgenoot Cristiano De Ijdeltuit. Die doet tenminste nog 3000 situps per dag. Maar eigenlijk is het Ronaldo de Dikke gegund om lekker van het leven te genieten in Brazilië. Hij was stiekem toch de beste voetballer van zijn generatie en heeft het verdiend om op zijn dikke lauweren te rusten. Eet en zuip maar lekker door, groei maar dicht; je mag het.
Lees verder ‘Ronaldo wordt steeds dikker’ »
Braziliaanse supporter
Nog 99 nachtjes slapen en het WK in Zuid-Afrika begint. Uiteraard zijn we voor Nederland, das logisch. Maar stel nou dat we onverhoopt, eventueel, heel misschien, toevallig in de eerste ronde eruit vliegen. Voor wie moeten we dan juichen? Voor Team USA of toch voor Brazilie?
Hier vind je andere fraaie voetbalsupporters, en hier ook.
Ga eens aan de kant, joh
Heeee! Ga eens aan de kant, joh. Je staat in mijn zicht. Ik zie geen reet! Ach, laat ook trouwens maar.
Garrincha, Charlie Chaplin
Naam: Manuel Francisco dos Santos, voetbalnaam: Garrincha
Bijnaam: Charlie Chaplin
Clubs: Botafogo, Sport Club Corinthians Paulista, Flamengo, het Colombiaanse Atlético Junior en Olaria.
Hoe verwierf hij zijn bijnaam? Garrincha was helemaal niet gemaakt om voetbal te spelen. Zijn rechterbeen stond naar buiten gedraaid en zijn linkerbeen naar binnen en was zes centimeter korter. Dat klinkt niet echt als het optimale voetballichaam. Ondanks of misschien juist dankzij deze gemankeerde lichaamsbouw was hij een van de beste dribbelaars ooit. Lees verder ‘Garrincha, Charlie Chaplin’ »
Carlos Tevez in het shirt van Brazilie
Tevez in het Braziliaans elftal?? Het lijkt er wel op, maar wees gerust: de foto is een HOAX (zoals dat tegenwoordig heet).
Het verhaal achter deze foto is als volgt:
Tevez heeft een jaar bij West Ham gevoetbald waar hij voor erg veel geld binnengehaald was (via een constructie met een investeringsmaatschappij die zijn rechten had gekocht. Het verhaal is te saai om hier uit de doeken te doen). Echter, de Argentijnse spits speelde nauwelijks en als hij speelde maakte hij zijn belofte nooit waar. Tegen Sheffield United stond hij eindelijk een keer in de basis maar werd hij gewisseld. Uit woede over deze wissel verliet hij direct het stadion. De clubleiding vond dat Tevez gestraft moest worden en dat zijn teamgenoten een straf mochten verzinnen. Lees verder ‘Carlos Tevez in het shirt van Brazilie’ »
De ventieltrap van Roberto Carlos
In de aanloop naar het WK voetbal van 1998 in eigen land organiseerde Frankrijk een vriendschappelijk tournooi dat niet al te veel om het lijf had. Italie, Engeland, Brazilie en Frankrijk speelden een aantal wedstrijden onder de naam “Tournoi de France”. Dat Engeland uiteindelijk het tournooi won zegt eigenlijk genoeg over het belang dat er aan deze “titel” gehecht werd door de deelnemers. Er werd aardig gevoetbald en grote spelers als Ronaldo, Romario, Del Piero, Zidane en Scholes maakten braaf hun opwachting. Het pre-WK, zoals de Fransen het pretentieus noemden, zou al lang uit ons geheugen gewist zijn als zich niet dat ene opmerkelijke moment had voorgedaan in de wedstrijd tussen het gastland en Brazilie.
3 Juni 1997, Stade de Gerland, Lyon.
Het is warm in het stadion en de matte wedstrijd is 20 minuten oud wanneer Brazilie een vrije trap verdient. Fabien Barthez geeft zijn teamgenoten uitgebreid aanwijzingen bij het opstellen van de Franse muur. Bij de Brazilianen bestaat er geen twijfel over wie deze directe vrije trap mag nemen: Roberto Carlos, de specialist bij uitstek. Hij pakt de bal op en legt hem uitermate zorgvuldig neer. De bal ligt iets aan de rechterkant van het midden van het veld op ongeveer dertig meter van de goal. De linksback draait de bal nog een klein beetje en wanneer het leer goed ligt stapt hij met welgemeten passen recht naar achter tot hij in de middencirkel staat op ongeveer 15 meter van de bal. Hij begint zijn lange, loodrechte aanloop met driftige, kleine pasjes. Carlos versnelt, mindert een beetje vaart, versnelt weer en uiteindelijk raakt hij de bal op volle snelheid met de buitenkant van zijn linkervoet en komt hij zelf een flink stuk los van de grond. De bal vliegt van zijn maat 38 richting het vijandelijke doel. Stel je een denkbeeldige lijn voor vanaf de rechterpaal recht vooruit het veld ingetrokken. De bal zwenkt na het verlaten van de voet ver uit en komt rechts van deze lijn; de poging lijkt een flink stuk naast de goal te stranden. Maar dan, alsof iemand vanaf de tribune met een radiografisch besturingssysteem de bal bedient, zwenkt de bal achter de muur naar links en belandt hij in het doel achter de verbouwereerde Barthez. De Franse doelman, die de reputatie heeft de fraaiste reddingen af te wisselen met de onnozelste acties, is volkomen kansloos en treft geen enkele blaam.
Sinds deze vrije trap is in de voetbalwereld de term “ventieltrap” in gebruik genomen. Wanneer de voorbereiding op de pegel van Carlos goed bekeken wordt zie je dat hij de bal zodanig neerlegt dat hij hem vol op het ventiel kan raken. Hij wist dus wat hij ging doen. Roberto Carlos had al vaak op deze traptechniek getraind. Maar wist hij ook de wetenschappelijke verklaring van dit bananenschot?In de volleybalwereld staan dergelijke gecurvede ballen bekend onder de naam “floaters”:Wanneer een bal zodanig wordt geraakt dat deze niet –of slechts heel langzaam- draait, kan de bal horizontaal en/of verticaal gaan afwijken van zijn “logische baan” zonder dat dit vooraf te zien is. Er zijn verschillende verklaringen voor dit verschijnsel:
- de bal is niet precies rond, mede door het ventiel
- het zwaartepunt ligt niet precies in het midden van de bal, vermoedelijk mede veroorzaakt door de aanwezigheid van het ventiel
- door de schop tegen de bal vervormt deze en krijgt hij andere aerodynamische eigenschappen
Echter, de bal, geschoten door de Braziliaan, draait juist wel. We hebben hier dus niet te maken met een floater. Wat was er dan aan de hand?
Even terug naar de schoolbanken:
In 1852 heeft fysicus Gustav Magnus onderzoek gedaan naar het ontstaan van afwijkingen van draaiende kogels. In het kort komt het Magnus effect hierop neer:
Een snel draaiend en snel lineair bewegend voorwerp leidt tot een soort draaikolk van roterende lucht om zich heen en achter zich. Aan één kant van het voorwerp beweegt de draaikolk in de zelfde richting als de luchtstroom. Aan de andere kant beweegt het oppervlak en de daaraan “klevende” lucht tegen de lineaire luchtstroom in. De luchtdruk wordt lager dan de atmosferische druk met een factor evenredig aan het kwadraat van de snelheid, en in de richting van de lagere druk zal er een effectieve kracht haaks op de bewegingsrichting zijn. Het lijkt op het gedrag van een vleugelprofiel in een laminaire luchtstroom. (-Wikipedia). In voetbaltaal betekent dit dat een draaiend voorwerp onderhevig is aan allerlei krachten. De Magnuskracht ontstaat wanneer een bal hard spint en zorgt ervoor dat de baan van de het voorwerp afbuigt naar een bepaalde richting.
Dit onderzoek is van toepassing op sporten als golf, cricket, tennis en ook op voetbal. We kunnen aannemen dat het volgende is gebeurd: Roberto Carlos raakte de bal met de buitenkant van zijn linkervoet waardoor de bal begon te draaien tegen de wijzers van de klok in. Doordat de lucht erg droog was kon de bal veel spin meekrijgen. Waarschijnlijk behaalde hij wel 10 omwentelingen per seconde. Doordat hij hem met zijn buitenkantje raakte kreeg de bal ook nog eens een onwaarschijnlijk hoge snelheid mee van wel 110 kilometer per uur. De luchtstroom over het oppervlak van de bal was turbulent waardoor de lucht relatief weinig weerstand aan de bal gaf. Onderweg, ongeveer ter hoogte van het muurtje, daalde de snelheid van de bal, waardoor de weerstand hoger werd en de bal trager ging. Dit stelde de zijwaartse Magnuskracht in staat om de bal nog verder te laten afbuigen. Aangenomen dat de mate van spin niet teveel afnam, nam de grootte van de weerstand toe. Dit veroorzaakte een nog grotere zijwaartse kracht die de bal nog meer deed krullen. Naarmate de snelheid van de bal afnam, nam de curve van de bal toe.
Dit soort schoten gaan sindsdien door het leven als ventieltrappen. Had de plaats van het ventiel eigenlijk wel iets te maken met de vreemde curve? Het effect was mondjesmaat. Het enige effect dat het schoppen tegen het ventiel gehad heeft is dat het er wellicht voor zorgde dat de bal vanaf het begin harder draaide dan wanneer hij op een andere plek geraakt was. Roberto Carlos en de tournooi organisatie zullen het een zorg geweest zijn. De ventieltrap, of beter gezegd “de Magnustrap” heeft er aan bijgedragen dat het tournooi alsnog de geschiedenisboeken in is gegaan.
En dan voor de mensen die dit thuis willen oefenen:
Zoek een droge dag uit (in droge lucht kan bal meer spin krijgen), raak de bal niet in het midden (dit levert meer spin op), raak de bal hard genoeg (zodat de luchtstroom turbulent wordt) en probeer de bal voor de zekerheid toch maar op het ventiel te raken. Succes!
